AEBek Venezuelaren aurka egindako eraso bortitzaren ondoren, putreak inguruan dabiltza harrapakin gutiziatuaren banaketan zati bat lortu nahian. Donald Trumpek gogaitu arte adierazi du Venezuelako petrolioaz jabetzeko asmo osoa duela, eta ekintzara pasa da Mendebaldeko petrolio enpresa handien ordezkariekin bilera bat deituz. Bertan, Josu Jon Imazek, Repsoleko CEOak, emanaldi ahaztezina oparitu zigun.

Kanpaina lotsagabea da. Azken asteetan eskuineko palanka mediatikoak, eta bereziki bere burua progresistatzat aurkezten duen baina nagusiaren ahotsari -kapitalari- hoberen erantzuten dion prentsa hori, demagun El País, martxan jarri dira ideia bakar bat sinestarazteko: “gazteria faxista bihurtu da, eta ez dago ezer egiterik”. Badirudi, gainera, kezkatuta daudela. Mezu bera etengabe errepikatu dute.

Rosa Luxemburgo gunea, Ikasle Sindikatuaren eta Ezker Iraultzailearen Carabanchel auzoko lokala eta makina bat ekintza politiko eta kulturalen etxea, naziek erasotu berri dute. Gaur goizean, svastika bat eta «fuera» hitza margotuta agertu dira; borroka antifaxistaren lehen lerroan gaudenon erasoaldi bortitz baitan dagoen erasoa da.

Egoera onartezina bizi dugu gure institutuan: urteak daramatzagu berogailuaren arazoekin, eta behin-behineko konponketekin jarraitzen bada, inoiz ez da arazoa behin betiko konpondu. Aurten egoera are larriagoa da: ikasturte hasieratik berogailuak ez du egun bakar batean ere funtzionatu, eta jakinarazi digutenez, ez da martxan jarriko otsailera arte.

Deskargatu kartela: euskaraz | erderaz

Deskargatu greba eskaria: euskaraz | erderaz

Borroka feminista masiboak Euskadiko eta Espainiako Estatuko egonkortasun kapitalista estualdian jarri du, eta azken urteetan langileriaren tradizio onenetan oinarritu da: greba orokorrak, masa-mobilizazioak, Ertzaintzaren kargei aurre egin dieten lan-gatazkak. Dena jarri dugu zalantzan: zaintza-negozio kapitalista, justizia klasista eta matxista, poliziaren basakeria, egiturazko desberdintasuna lan merkatuan eta etxean, bortxaketaren kultura, pornoarena eta prostituzioarena.

Franco diktadorea hil zela 50 urte bete direnean, memoria antifaxista inoiz baino biziago dago. Euskal Herrian bereziki krudela izan zen genozidioa burutu zuen diktadura, gure borroka tradizioaren eta gure hizkuntzaren, euskararen, aurka. Milaka gara gure buruari galdetzen diogunak nola lortu hainbat belaunaldik kaleetan borrokatu duten hori, hamarkadetako errepresio, tortura eta dispertsioari aurre eginez: gure herriaren autodeterminazio eskubidea, eskuin muturraren aurrerakada geldiaraztea -Euskal Herrian ere garatzen ari dena- eta sozialismoaren alde nola borrokatu.

Salatu eta antolatu!

Sandra Peñaren galera izugarriaren ondoren, milioi bat ikasle baino gehiagok egin genuen greba urriaren 28an, eta 150.000 inguruk parte hartu genuen manifestazio jendetsuetan. Gure elkartasuna adierazi nahi izan genien haren familiari eta lagunei, eta Sandra bezala gurekin ez dauden kide guztiei ere bai.

Argazki eta bideoak

Gaurko eguna ez dugu inoiz ahaztuko. Sekula. Historian lehen aldiz, Estatu osoko ikasgelak gelditu dira eta 100.000 ikasle atera gara gure mina oihukatzera eskola jazarpena den gaitz honen aurka. Sandragatik eta guztiengatik, egunero jasan behar dugun zapalkuntzaren, mespretxuzko iruzkin eta jarrera matxista, LGTBIfobiko eta arrazista horien aurka.